• Homepage
  • >
  • Trevel Trip
  • >
  • ขับมิตซูบิชิ ปาเจโร ตะลุยเที่ยวเมืองภูเก็ต

ขับมิตซูบิชิ ปาเจโร ตะลุยเที่ยวเมืองภูเก็ต

     

อีกครั้งสำหรับการเดินทางท่องเที่ยวแบบสบายๆ สไตล์เรา จากเว็บไซต์ joinalifethailand.com ทีสำคัญก็คือ การที่ได้ขับรถท่องเที่ยวไปในโลกกว้างเพื่อเก็บเกี่ยวประสบการณ์ และยานพาหนะก็เป็นสิ่งสำคัญ ต้องพร้อมด้วยสมรรถนะ ความสะดวกสบาย รวมไปถึงอุปกรณ์ภายในที่เอื้อประโยชน์ในการใช้สอย ไม่ว่าจะเป็นระบบเสียง ระบบภาพ 

ระบบการนำทาง หรือว่าจะฟังเพลงเพราะๆ ระหว่างการเดินทางก็ได้ด้วย และในครั้งนี้ เราได้รถยนต์มิตซูบิชิ ปาเจโร เป็นยานพาหนะสำหรับการเดินทาง ซึ่งสามารถตอบโจทย์ความต้องการของเราได้อย่างครบถ้วน

   “ถึงแล้ว สะพานสารสิน” ผมหันไปบอกคนขับหลังจากที่รถขับเคลื่อนเข้าสู่เชิงสะพาน “จะลงไปถ่ายรูปหรือเปล่า” คนขับรถหันหน้ามาทางซ้ายเล็กน้อยพร้อมกับเอ่ยเสียงเบาๆ พอได้ยิน “ได้เลย จะลงไปเก็บภาพซะหน่อย” ผมตอบกลับไปก่อนที่จะเตรียมกล้องคู่ใจให้พร้อมสำหรับการบันทึกภาพ

  

    สะพานสารสิน เป็นสะพานที่สร้างข้ามช่องปากพระเพื่อเชื่อมระหว่างเกาะภูเก็ตตรงบริเวณท่าฉัตรไชยกับท่านุ่น จังหวัดพังงา  มีความยาวทั้งหมด 660 เมตร กรมทางหลวงเป็นผู้รับผิดชอบการก่อสร้าง เปิดใช้เมื่อ 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2510 ใช้งบประมาณไปทั้งหมด 28,770,000 บาท สะพานนี้ให้ชื่อตามนามสกุลของนายพจน์ สารสิน รัฐมนตรีว่าการกระทรวงพัฒนาการแห่งชาติในขณะนั้น ปัจจุบันนี้ สะพานสารสินได้กำหนดให้ใช้เป็นสะพานขาออกจากจังหวัดภูเก็ต และที่สำคัญเป็นตำนานกล่าวขานอันเลื่องลือ เพราะในอดีตเคยเป็นตำนานรักโศกนาฏกรรมของหนุ่มสาว 2 คน ที่ตัดสินปัญหาด้วยการใช้ผ้าขาวม้าผูกต่อกันมัดตัวเองกระโดดจากกลางสะพาน ลงสู่พื้นน้ำในวันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2516  เป็นเรื่องราวของชายหนุ่มหญิงสาวที่แตกต่างกัน ด้วยชาติตระกูลและฐานะทางสังคม

  

     

    หลังจากเก็บภาพที่สะพานสารสินและบริเวณใกล้เคียงเป็นที่พอใจแล้ว ยานพาหนะคู่ใจก็เคลื่อนตัวออกจากบริเวณสะพานมุ่งหน้าเข้าสู่ใจกลางของเมืองภูเก็ต ขับผ่านเล็กน้อยก็จะมองเห็นประตูเมืองภูเก็ตที่ตั้งอยู่ทางด้านขวามือก่อนที่จะไปเจอกับด่านตรวจของที่นี่ ใช้เวลาไม่นานนัก รถยนต์มิตซูบิชิ ปาเจโร ก็ขับผ่านวงเวียนหอนาฬิกา เมื่อเวลาท้องพวกเราเริ่มหิวขึ้นมาพอดี

    รถเคลื่อนตัวเข้าไปจอดยังลานจอดบริเวณตลาดใต้ต้นฉำฉาซึ่งเป็นตลาดเก่า ที่นี่จะมีอาหารพื้นเมืองดั้งเดิมของภูเก็ต อย่างเช่น โลบะ โอ้วเอ๋ว ปอเปี๊ยะฮกเกี้ยน หมี่เช็คฮกเกี้ยน ซึ่งมีทั้งแบบน้ำและแบบแห้ง นอกจากที่กล่าวมาข้างต้นแล้ว ก็ยังมีอาหารพื้นเมืองของภูเก็ตอีกหลากหลายชนิดที่ให้นักท่องเที่ยวได้เสาะหาและลิ้มลองรสชาดกันได้อย่างจุใจเลยทีเดียว  
    โลบะ                                                                                    โอ้เอ๋ว
  
   ปอเปี๊ยะฮกเกี้ยน                                                                       หมี่เช็คแบบแห้ง
             

     “อิ่มแล้ว เดี๋ยวเราขับรถขึ้นไปเที่ยวบนเขารังกันมั้ย สวยดี จะได้ดูวิวของเมืองภูเก็ตด้วย” คนขับรถหันมากบอกก่อนที่จะลุกออกจากร้านอาหาร “ได้เลย ก็ว่าจะบอกอยู่เหมือนกัน” ผมหันไปบอกพร้อมกับพยักหน้า อากาศของภูเก็ตช่วงนี้ค่อนข้างจะแปรปรวนอันเนื่องมาจากมรสุมพัดผ่าน บางครั้ง บางคราในขณะที่อากาศกำลังสดใส ท้องฟ้าโปร่ง เมฆฝนก็พัดผ่านเข้ามาบดบังแสงที่เจิดจ้า พร้อมกับโปรยเม็ดฝนให้เราได้สัมผัสกับความชุ่มชื้นตลอดทั้งวัน  

  

    ในขณะที่รถเคลื่อนตัวอย่างช้าๆ เมื่อมุ่งหน้าขึ้นสู่ด้านบนของเขารังซึ่งเป็นทางลาดชัน โดยที่สองข้างทางจะปกคลุมไปด้วยต้นไม้ใหญ่น้อยที่ให้ความร่มรื่น บางช่วงก็จะทิ้งระยะห่างให้เราได้มองลอดผ่านแนวกิ่งไม้ให้ได้เห็นวิวทิวทัศน์เป็นระยะๆ การขับรถจึงต้องใช้ความระมัดระวัง เพราะในขณะที่เลี้ยวเข้าโค้ง อาจะมีรถที่วิ่งสวนลงมาจากข้างบนของเขารัง ใช้เวลาขับรถน่าจะประมาณซัก 20 นาที รถมิตซู ปาเจโร ก็เคลื่อนตัวผ่านโค้งสุดท้ายก่อนที่ไปจอดสงบนิ่งอยู่ใกล้ๆ กับต้นไทรต้นใหญ่ที่แผ่กิ่งก้านสาขาปกคลุมให้ร่มเงาไปทั่วทั้งบริเวณ ในขณะที่กำลังเดินทางไปเพื่อบันทึกภาพ ก็จะมองเห็นฝูงลิงจำนวนหนึ่ง พากันวิ่งเล่นกันไปทั่ว ที่เขารัง จะเป็นที่ที่สูงที่สุดสำหรับการขึ้นไปดูวิวทิวทัศน์ของเมืองภูเก็ต สามารถมองเห็นตัวเมือง ทะเล เกาะเล็กเกาะน้อย รวมทั้งทิวทัศน์ของเกาะภูเก็ต ทั้งใกล้และไกลได้อย่างชัดเจน รวมไปถึงการออกกำลังกาย และพักผ่อนหย่อนใจของบรรดานักท่องเที่ยว

 

    ท้องฟ้าที่สดใสเริ่มแปรเปลี่ยน แสงเงาของดวงอาทิตย์ที่พาดผ่านตัวอาคารเริ่มจางหาย ก้อนเมฆสีเทาเข้าปกคลุมแทนที่ทั่วทั้งบริเวณ หลังจากชื่นชมความงามของธรรมชาติและบันทึกภาพของที่นี่เรียบร้อยแล้ว ก็ถึงเวลาที่จะเดินทางต่อไปยังโรงแรมเพื่อทำการพักผ่อนสำหรับค่ำคืนนี้ 

 
    “เดี๋ยวเช้านี้ เราไปเดินซื้อของฝากที่ถนนถลางกันนะ” จอยหันมาบอกหลังจากทานอาหารเช้าที่โรงแรมเรียบร้อยแล้ว “โอเคเลย ก็กะว่าจะไปเก็บภาพที่นั้นเหมือนกัน ตึกเก่าๆ สไตล์โปรตุเกตุสวยงามมาก” ผมพยักหน้าพร้อมกลับหันไปตอบด้วยความยินดี 
     รถเคลื่อนออกจากลานจอดรถของโรงแรมแถวหาดในทอนที่อยู่ใกล้ ๆ กับสนามบินภูเก็ต มุ่งหน้าไปยังถนนถลางที่อยู่ในตัวเมืองภูเก็ต โดยขับผ่านบริเวณท่าเรือ ซึ่งเป็นวงเวียนที่อนุสาวรีย์ท้าวเทพกระษัตรี ท้าวศรีสุนทรตั้งอยู่ ในอดีต ทั้งสองท่านเป็นวีรสตรีของไทยที่ช่วยปกป้องเมืองถลางให้รอดพ้นจากข้าศึกได้จนถึงปัจจุบัน ใช้เวลาเดินทางจากที่พักไม่นานมากนัก รถที่เรานั่งก็เคลื่อนตัวเข้าไปจอดยังถนนถลางเมื่อเวลาบ่ายโมงพอดี หลังจากลงจากรถ ต่างคนก็แยกย้ายกันไปทำหน้าที่ของตัวเอง แต่สำหรับผมแล้ว การบันทึกภาพของที่นี่เพื่อเก็บเรื่องราว จึงเป็นความสุขอย่างหนึ่งที่แยกจากกันไม่ได้สำหรับการเดินทางท่องเที่ยว
    

               

    “ถนนถลาง” ตั้งอยู่ในย่านเมืองเก่าของภูเก็ต ที่นี่จะเต็มไปด้วยสถาปัตยกรรมเก่าแก่อันสวยงาม และถือได้ว่าเป็นจุดสำคัญที่นักท่องเที่ยวที่มาเที่ยวเมืองภูเก็ต สถาปัตยกรรมจะเป็นสไตล์ “ชิโน โปรตุกีส” และที่สำคัญก็คือ สายไฟฟ้าทั้งหมดจะไม่มีให้เห็นเลย เพราะทางเทศบาลนครภูเก็ตได้มีการนำสายไฟฟ้าลงไปอยู่ใต้ดินทั้งหมด จึงทำให้ถนนถลางแลดูสะอาด และสวยงาม นอกจากความสวยงามของตึกเก่าๆ แล้ว ที่นี่ยังมีร้านขายของพื้นเมือง รวมไปถึงของที่ระลึกกันด้วย โดยเฉพาะผ้าบาติก ผ้าปาเต๊ะ ซึ่งเป็นเอกลักษณ์ของชาวภูเก็ต มีลวดลายที่สวยงาม วันนั้นพวกเราเลยซื้อเป็นของฝากคนทางบ้านกันแบบจัดเต็มกันเลยทีเดียว

    ระหว่างที่ขับรถมิตซู ปาเจโรเดินทางกลับไปยังที่พัก สิ่งที่เห็นเป็นประจำก็คือ รถโพถ้อง ซึ่งเป็นรถโดยสารประจำทาง โดยที่ตัวรถและขนาดจะแตกต่างกันไป ขึ้นอยู่กับเขตและสถานที่การรับส่งผู้โดยสาร ถ้าเป็นรถโดยสารประจำทาง จะเป็นสีชมพู ขับมาไม่นานก็เจอกับวงเวียนน้ำพุ รวมไปถึงหอนาฬิกา ที่ตั้งอยู่บนสถานีตำรวจเก่า ซึ่งไม่ได้ทำการมานานแล้ว ยังคงตั้งตระหง่านโดดเด่นอย่างสวยงาม รอให้นักท่องเที่ยวจากต่างแดนมาแวะชื่นชมและถ่ายรูปเป็นที่ระลึกกั  

                
    ช่วงเวลาที่ได้เที่ยวอยู่ที่ภูเก็ตตลอดทั้งสัปดาห์ การท่องเที่ยวที่เกิดขึ้นจะหมดไปกับการตระเวนหาสถานที่ท่องเที่ยวต่างๆ ได้ถ่ายรูป ได้ช้อปปิ้ง และได้ตระเวนหาของอร่อยๆ ที่เป็นอาหารพื้นเมืองของจังหวัดภูเก็ตที่หลากหลายชนิด หลากหลายเมนู จนไม่สามารถนำภาพมานำเสนอได้ทั้งหมด และสถานที่ท่องเที่ยวที่สำคัญที่ขึ้นชื่อของภูเก็ตก็คือ แหลมพรหมเทพ 
    

 
    อากาศของแหลมพรหมเทพวันนั้นไม่ค่อยเป็นใจให้กับบรรดาเหล่าช่างภาพเท่าไร อาจจะเป็นว่าช่วงนี้มรสุมเข้า จะมีฝนตกตลอดเวลา ท้องฟ้าที่แหลมพรหมเทพจึงไม่แจ่มใส ยังคงมีเมฆปกคลุมในบริเวณที่พระอาทิตย์กำลังจะตกดิน การบันทึกภาพที่ได้จึงไม่ค่อยเป็นไปอย่างที่ใจต้องการมากนัก พวกเราใช้เวลาอยู่ข้างบนประมาณครึ่งชั่วโมงก็ได้เวลาที่จะเดินทางกลับไปพักผ่อน เพียงไม่กี่อึดใจ ความมืดมิดก็ได้คลืบคลานเข้าปกคลุมทั่วทั้งบริเวณอย่างช้าๆ 

    “เดี๋ยวคืนนี้ไปถ่ายภาพบรรยากาศตอนกลางคืนที่ถนนถลางกันนะ น่าจะสวยดี” ผมหันไปบอกคนขับในขณะที่รถเคลือนตัวลงมาจากข้างบน “งั้นเราแวะทานข้าวมื้อค่ำก่อนนะ” จอยหันมาบอก “ได้เลย กำลังหิวอยู่พอดี” ผมตอบกลับไปด้วยอาการที่เห็นด้วยกับความคิดเห็น หลังจากที่ทานข้าวมื้อค่ำกันเรียบร้อยแล้ว ก็ได้เวลาที่จะเดินทางไปบันทึกภาพในยามค่ำคืนของถนนถลาง ซึ่งอยู่ไม่ไกลจากร้านอาหารมากนัก  

   

    รถมิตซูบิชิปาเจโรเลี้ยวเข้าไปจอดอยู่ที่บริเวณด้านหน้าของบ้านเก่าๆ หลังหนึ่งในบริเวณถนนถลาง บรรยากาศในยามนี้ช่างสวยงามยิ่งนัก บ้านแต่ละหลังถูกประดับประดาด้วยแสงไฟหลากสี หลังจากรถจอดสนิทผมก็ไม่รอช้า รีบคว้ากล้องคู่ใจ สายลั่นไก และขาตั้งกล้อง อุปกรณ์สำคัญที่ขาดไม่ได้สำหรับการบันทึกภาพในช่วงเวลากลางคืน เสียงชัตเตอร์ถูกกดครั้งแล้วครั้งเล่าจนพอใจ ก็ได้เวลาเดินกลับไปที่รถเพื่อเดินทางกลับไปยังที่พักเพื่อทำการพักผ่อน ก่อนที่พวกเราจะได้เวลาเดินทางกลับกรุงเทพในเช้าของวันใหม่กันต่อไป 
    สำหรับการท่องเที่ยวในครั้งนี้ สิ่งสำคัญที่นอกเหนือไปจากความพร้อมของร่างกายและจิตใจแล้ว ยานพาหนะก็ถือว่าเป็นอีกสิ่งหนึ่งที่สำคัญไม่แพ้กัน และรถที่ใช้เดินทางก็ต้องมีสมรรถนะในทุกๆ ด้าน ไม่ว่าจะเป็นแรงขับเคลื่อน รวมไปถึงสิ่งอำนวยความสะดวกแบบครบครันที่มีมาให้ภายในตัวรถ และสำหรับมิตซูบิชิปาเจโรคันที่พาพวกเราตระเวนท่องเที่ยวภูเก็ตในครั้งนี้ ต้องขอบอกเลยว่า “คุ้มค่าและครบเครื่องจริงๆ “
Previous «
Next »

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *